Objawy hemoroidów wewnętrznych
Strona główna Blog Hemoroidy wewnętrzne – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Hemoroidy wewnętrzne – przyczyny, objawy i sposoby leczenia

Hemoroidy wewnętrzne to częsta i wciąż bagatelizowana dolegliwość. Wielu pacjentów – z powodu wstydu lub błędnego przekonania, że dolegliwości miną samoistnie – zwleka z wizytą u lekarza i leczeniem. A nieleczone hemoroidy wewnętrzne mogą prowadzić do nasilonych objawów, przewlekłego bólu, a nawet do poważnych powikłań. Jakie są przyczyny ich rozwoju? Jak wyglądają hemoroidy wewnętrzne i…

Spis treści
  1. Czym są hemoroidy wewnętrzne?
  2. Przyczyny powstawania hemoroidów wewnętrznych
  3. Jakie są objawy hemoroidów wewnętrznych?
  4. Kiedy szukać pomocy i jak lekarz diagnozuje problem „od środka”?
  5. Jak leczyć hemoroidy wewnętrzne?
  6. Jak zmniejszyć ryzyko nawrotu hemoroidów wewnętrznych?

Hemoroidy wewnętrzne to częsta i wciąż bagatelizowana dolegliwość. Wielu pacjentów – z powodu wstydu lub błędnego przekonania, że dolegliwości miną samoistnie – zwleka z wizytą u lekarza i leczeniem. A nieleczone hemoroidy wewnętrzne mogą prowadzić do nasilonych objawów, przewlekłego bólu, a nawet do poważnych powikłań. Jakie są przyczyny ich rozwoju? Jak wyglądają hemoroidy wewnętrzne i jak je leczyć? Wyjaśniamy w artykule.

Czym są hemoroidy wewnętrzne?

Hemoroidy wewnętrzne to powiększone i przekrwione sploty żylne znajdujące się wewnątrz kanału odbytu, powyżej linii grzebieniastej. W zdrowej formie te naczyniowe poduszeczki pełnią ważną funkcję uszczelniającą odbyt i pomagają w kontrolowaniu wypróżnień.

Problem pojawia się, gdy w wyniku nadmiernego ciśnienia lub osłabienia tkanek dochodzi do ich patologicznego powiększenia i objawów chorobowych [1].

W odróżnieniu od hemoroidów zewnętrznych, które są widoczne na zewnątrz i bolesne już we wczesnym stadium, hemoroidy wewnętrzne często długo rozwijają się w ukryciu, a ich pierwszym objawem jest zwykle bezbolesne krwawienie.

Przyczyny powstawania hemoroidów wewnętrznych

Do patologicznego powiększenia hemoroidów wewnętrznych dochodzi wskutek nadmiernego ciśnienia w żyłach odbytu i ich poszerzenia oraz osłabienia tkanki podporowej błony śluzowej [1,2].

Dochodzi do tego na skutek działania kilku czynników, takich jak [2,3]:

Wszystkie te czynniki prowadzą do wzrostu ciśnienia w żyłach odbytnicy i odbytu, osłabienia ścian naczyń krwionośnych lub utrudniają prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego. A to bezpośrednio wpływa na powstawanie żylaków odbytu.

Jakie są objawy hemoroidów wewnętrznych?

Hemoroidy wewnętrzne często długo rozwijają się bezobjawowo. Pierwszym niepokojącym sygnałem bywa krwawienie podczas lub po wypróżnieniu, zwykle w postaci jasnoczerwonej krwi na papierze toaletowym lub w muszli klozetowej.

Wraz z rozwojem choroby mogą pojawiać się inne objawy, takie jak:

  • uczucie niepełnego wypróżnienia,
  • wilgotność w okolicy odbytu,
  • trudności w utrzymaniu higieny,
  • świąd (częściej przy postaci mieszanej lub zewnętrznej),
  • ból – zazwyczaj w późnych stadiach lub w przypadku zakrzepicy [4].

Choroba hemoroidalna przebiega w czterech stopniach [1]:

  • I stopień – krwawienie bez wypadania guzków,
  • II stopień – guzki wypadają podczas parcia, ale cofają się samoistnie,
  • III stopień – guzki wymagają ręcznego odprowadzenia,
  • IV stopień – guzki pozostają na zewnątrz i nie dają się odprowadzić.

Ból jest charakterystyczny dla bardziej zaawansowanych stadiów choroby lub już występujących powikłań i nie występuje zwykle w początkowych fazach choroby.

Kiedy szukać pomocy i jak lekarz diagnozuje problem „od środka”?

Każde krwawienie z odbytu wymaga diagnostyki. Taki objawy mogą być bowiem związane z innymi schorzeniami (poza hemoroidami) – nowotworem odbytu, polipami czy chorobami zapalnymi jelit [5].

Podczas wizyty lekarz przeprowadza wywiad, ocenia objawy i wykonuje badanie per rectum, badając okolice odbytnicy przy pomocy palca. Dla potwierdzenia diagnozy może zlecić anoskopię lub rektoskopię, czyli wziernikowanie odbytu i odbytnicy, aby dokładnie obejrzeć guzki wewnętrzne oraz ocenić ich stopień zaawansowania [6].

Te badania proktologiczne są zazwyczaj krótkie, mało inwazyjne i niebolesne. Pozwalają również wykluczyć inne przyczyny krwawień i dyskomfortu.

Jak leczyć hemoroidy wewnętrzne?

Leczenie może obejmować łagodzenie uciążliwych objawów, których przysparzają hemoroidy. W tym celu stosuje się m.in.:

  • preparaty miejscowe (czopki, kremy doodbytnicze) działające przeciwświądowo, przeciwzapalnie i przeciwbólowo (np. lek Procto-Glyvenol®), które zmniejszają obrzęk, świąd, ból i przyspieszają gojenie,
  • doustne leki przeciwbólowe – w przypadku bólu.

W przypadku bardziej zaawansowanych stadiów lekarz może zaproponować zabiegowe leczenie hemoroidów. Wśród najczęściej stosowanych metody wyróżnia się m.in. [3]:

  • gumkowanie (ligacja Barrona) – zakładanie gumowych opasek na podstawę guzka,
  • skleroterapia – ostrzykiwanie hemoroidów środkiem obliterującym,
  • fotokoagulacja podczerwienią – obkurczanie guzków za pomocą światła,
  • krioterapia – zamrażanie guzków.

W skrajnych przypadkach konieczna jest operacja chirurgiczna (hemoroidektomia) [5]. Wybór metody zależy od stopnia choroby i rekomendacji lekarza.

Jak zmniejszyć ryzyko nawrotu hemoroidów wewnętrznych?

Wprowadzenie kilku zasad profilaktycznych może ograniczyć ryzyko ponownego wystąpienie dolegliwości. Oto najważniejsze z nich [1,2]:

  • zwiększenie podaży błonnika w diecie (warzywa, owoce, pełne ziarna) – błonnik wpływa korzystnie na strukturę mas kałowych i przeciwdziała zaparciom,
  • spożywanie minimum 1,5-2 litrów wody dziennie – większe nawodnienie zapobiega powstawaniu zbyt suchego stolca i wspiera jego pasaż przez jelita,
  • unikanie nadmiernego parcia podczas wypróżnień – aby ograniczyć nagłe wzrosty ciśnienia w naczyniach okolicy odbytu, ograniczając ryzyko uszkodzenia ich ścian
  • regularna aktywność fizyczna i unikanie długiego siedzenia – umiarkowany i regularny ruch korzystnie oddziałuje na układ pokarmowy, pasaż jelitowy i wpływa na prawidłowe ukrwienie struktur okołoodbytniczych.

W profilaktyce hemoroidów nie bez znaczenia jest również prawidłowa higiena okolic odbytu, obejmująca zarówno codzienne zabiegi higieniczne z ograniczeniem drażniących środków myjących, jak i prawidłową higienę po oddaniu stolca.

Hemoroidy wewnętrzne to dolegliwość, która znacząco wpływa na komfort życia. Choć początkowo schorzenie może przebiegać bezboleśnie, w miarę rozwoju choroby powodują krwawienia, dyskomfort i wypadanie guzków, a w skrajnych przypadkach wymagają interwencji chirurgicznej. Wczesna diagnoza i wdrożenie leczenia – zarówno zachowawczego, jak i zabiegowego – pozwalają skutecznie złagodzić objawy i zapobiec powikłaniom.

Kluczowe znaczenie ma także profilaktyka – zdrowa dieta, aktywność fizyczna i odpowiednia higiena pomagają zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby i cieszyć się lepszym zdrowiem na co dzień.


Bibliografia:

  1. Abramowitz L, et al. Hemorrhoids: from basic pathophysiology to clinical management. Nat Rev Gastroenterol Hepatol. 2010;7(3):168–177. doi:10.1038/nrgastro.2010.3
  2. Wald A. Constipation, diarrhea, and symptomatic hemorrhoids during pregnancy. Gastroenterol Clin North Am. 2003;32(1):309–322. doi:10.1016/S0889-8553(02)00169-2
  3. Sun Z, Migaly J. Review of hemorrhoid disease: presentation and management. Clin Colon Rectal Surg. 2016;29(1):22–29. doi:10.1055/s-0035-1568144
  4. Lohsiriwat V. Hemorrhoids: from diagnosis to treatment. World J Gastroenterol. 2012;18(17):2009–2017. doi:10.3748/wjg.v18.i17.2009
  5. Altomare DF, Giuratrabocchetta S. Conservative and surgical treatment of hemorrhoids. Nat Rev Gastroenterol Hepatol. 2013;10(9):513–521. doi:10.1038/nrgastro.2013.93
  6. Johanson JF, Sonnenberg A. The prevalence of hemorrhoids and chronic constipation: an epidemiologic study. Gastroenterology. 1990;98(2):380–386. doi:10.1016/0016-5085(90)90818-V

Artykuł zawiera informacje na temat:

●       Leku dostępnego bez recepty:

Nazwa produktu leczniczego: (A) Procto-Glyvenol, 400 mg + 40 mg, czopki. (B) Procto-Glyvenol, (50 mg + 20 mg)/g, krem doodbytniczy. Nazwa powszechnie stosowana substancji czynnej: (A) Tribenozyd (Tribenosidum), lidokaina (Lidocainum). (B) Tribenozyd (Tribenosidum), lidokainy chlorowodorek (Lidocaini hydrochloridum). Dawka substancji czynnej: (A)1 czopek zawiera 400 mg tribenozydu (Tribenosidum) i 40 mg lidokainy (Lidocainum). (B) 1 g kremu doodbytniczego zawiera 50 mg tribenozydu (Tribenosidum) i 20 mg lidokainy chlorowodorku (Lidocaini hydrochloridum). Postać farmaceutyczna: (A) Czopki. Żółtawobiałe, stożkowatego kształtu czopki, jednolite, bez pęknięć, lekko tłuste, niemiękkie. (B) Krem doodbytniczy. Biały, jednorodny krem o słabym, charakterystycznym zapachu. Wskazania do stosowania: (A, B)Miejscowe leczenie zewnętrznych i wewnętrznych hemoroidów. Podmiot odpowiedzialny: (A, B)Recordati Ireland Ltd., Raheens East, Ringaskiddy, Co. Cork, Irlandia. SIL_01.2023

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania i tylko wtedy, gdy jest to konieczne. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.


PL-PROCTG-0100